Compostela, 28 de febreiro do 2023 – A Mostra de Cinema Étnico, MICE, chega a súa maioría de idade do 15 ao 21 de marzo e falamos coa súa directora, Ana Estévez.
A responsable de Educación e Acción Cultural do Museo do Pobo Galego é Licenciada en Xeografía e historia, museoloxía e museos e ten un Máster en Historia Contemporánea. Foi Coordinadora de proxectos didácticos no concello de Santiago durante a Capitalidade Europea da Cultura no ano 2000.
A MICE é para Ana un recurso máis na tarefa de divulgación e educación que desenvolve o Museo do Pobo Galego. Unha ferramenta coa que mostrar diferentes culturas, sociedades, mesmo traballos ou tradicións.
O recente éxito dunha película como As Bestas demostra o interese existente no cine por todo o que ten que ver coa etnografía, que se atopa implícita de distintas formas en moitas películas. Cada ano a participación na Mostra crece e xa hai algunhas edicións que o Museo pon un especial coidado nos filmes que participan para que manteñan os mínimos requeridos segundo os obxectivos propostos.
Despois de dezaoito edicións un podería pensar que o que chega á Mostra xa non resulta tan sorprendente máis a resposta de Ana á pregunta de se segue descubrindo historias é rotunda: si, segue descubrindo e aprendendo
Este ano a MICE xira en torno á rururbanía, un concepto que ten que ver coa urbanización do rural que produce espazos fronteira entre cidade e aldea. Unha idea que non é allea a calquera que viva en Galicia porque as nosas estradas son un continúo paso de lugares urbanitas a outros rurais.
Hai unha canción de Dios Ke Te Crew, titulada reiniciar, que di “hai que dar un paso adiante para volver atrás”; en ela narrase a historia dunha aldea que usa a tecnoloxía para ser autosuficiente e manter a esencia do rural. O concepto de rururbanía abre un amplo debate sobre este e outros temas
Nunha semana coñeceremos toda a programación da MICE que será unha das citas máis importantes de marzo. Que Ana Estévez sexa a directora é unha garantía de que a equipa qque está detrás da mostra o da todo. Falando con ela un percibe a paixón de esta educadora e ademais non pode deixar de contaxiarse e querer saber máis de todo o que conta.
O trabalo do Museo do Pobo Galego, nunca posto en valor o suficiente, enriquecese con persoas como Ana que ademais de ter os coñecementos necesarios para desenvolver o seu traballo, saben transmitilo, algo nada doado.
