Compostela, 06/04/2026 – Lindeiros falaba con Rosa Crujeiras en xullo do 2017, recen chegada á Vicerreitoría de Comunicación. Esta doutora en matemáticas levaba en aquel momento xa algún tempo vinculada a ese departamento e á xestión da universidade.
Atopámonos con ela no seu despacho da facultade. Pasaron case 9 anos pero segue igual de ilusionada, máis se cabe, e preparando todo para a mudanza. A primeira pregunta non por ser un tópico deixa de ser interesante, que cambiou en Rosa Crujeiras en este tempo?
Foi unha carreira dura para os candidatos. Con dúas voltas e catro mulleres que buscaban ser a primeira reitora da USC. Sobre todo en esta última etapa certos comportamentos dos equipos das candidatas, máis que das candidatas mesmas, e un uso das redes moito máis político que propositivo abriu un debate sobre os límites da campaña. Rosa Crujeiras considera que temos aínda moito que reflexionar sobre o sucedido. Posiblemente a atención dos medios e o escrutinio foi maior por ser mulleres.
Por este contexto, e por outras razóns que foron saíndo ao longo da campaña. A sensación que se transmite é que a política entrou en esta ocasión con moita máis forza do habitual na campaña ao reitorado. Hai anos xa que política e universidade teñen que convivir e como consecuencia iso afecta cada vez máis ás eleccións de reitor. A nova reitora recoñece que veñen a facer política… universitaria “porque o contrario é o amiguismo”.
O mandato de Rosa Crujeiras, como os anteriores, está cheo de retos pero sen dúbida hai temas como o financiamento, a cuestión de medicina, ou a formación dos profesionais do futuro son cuestións que afectan a toda a sociedade e non só á institución.
En Lindeiros temos unha teima sobre esa barreira invisible que divide á sociedade da universidade. É certo que cada vez cae máis pero as veces segue parecendo que son mundos que viven no mesmo espazo pero non no mesmo tempo. Crujeiras foi Vicerreitora de Comunicación e o puido comprobar, agora como reitora terá oportunidade de acercase máis á xente de fora da USC. Como proba de esa implicación a nova Reitora explica que por primeira vez “cultura” non será o segundo apelido dunha vicerreitoría, será o primeiro.
A participación, e vitoria, da candidatura de Rosa Crujeiras sorprendeu a máis de un dentro e fora da universidade, Pode que a ela se sumaran os que non atopan un oco axeitado en outros lugares e que ao mesmo tempo tiñan gañas de traballar pola USC. Non é un mal comezo.
O traspaso e posta en marcha do novo equipo levará uns meses pero en esta entrevista puídemos ver a mesma ilusión que hai nove anos e iso non é moi común. A universidade precisa sobre todo de ganas. Ganas de consenso, ganas de mellora, ganas de explicar, e ganas de ser ela mesma.
A incorporación progresiva da muller a todas as áreas, ou case, da sociedade mellorou moitas cousas tal vez pola súa visión máis pragmática. Rosa Crujeiras ten retos importantes por diante pero, polo momento, a súa capaz de ter calma en medio da tormenta levouna á reitoría. De novo dicimos, non é mal comezo.
