Compostela, 21/04/2026 (Manel Pardo) – Algunhas veces da a sensación de que non se quere ver a cidade na que vivimos. Basta preguntar a calquera arquitecto para saber do medo a abrir o chan de Compostela en calquera pequena obra, o medo a que apareza algo non previsto.
O caso da rúa García Lorca é o máis recente. En xaneiro a obra avanzaba dentro do previsto cando aparece “unha canalización de fibrocemento para o sistema de alumeado público, duns 600 metros de lonxitude e recuberta na súa totalidade por formigón”, tal e como explicaba este luns Miriam Louzao, Tenente de alcaldesa.
Medio quilómetro de formigón obriga a refacer o proxecto e axustar de novo os prazos. Un proceso que rematou onte coa aprobación en Xunta de Goberno e o desbloqueo da paralización para que as obras podan continuar. O retraso final será de dous meses con respecto ao inicial.
Os problemas, como era previsible, enfadaron á veciñanza e deron unha oportunidade á oposición de seguir desenvolvendo o relato da mala xestión. Si o primeiro é comprensible o segundo non porque un se pregunta que faría nun caso así outro goberno municipal.
Pasou, pasa e pasará
Unha das cousas que non ten Compostela é memoria. Pasan os anos e a veciñanza non lembra ben quen fixo que ou quen non o fixo. Remataba o 2020 e os veciños de Concheiros estaban fartos dunhas obras que non tiñan pinta de rematar nunca.
Pero todo o que vai mal pode empeorar. Aparece unha liña de media tensión coa que non se contaba. As explicacións de Xosé Sánchez Bugallo, en aquel momento alcalde en minoría en Compostela, eran que “na información previa para o proxecto a empresa eléctrica non informou de esta liña e en ese espazo estaba previsto unha canalización de auga”.
Dous anos despois reformase a rúa do Pombal, unha obra moi agardada. O concello contaba con que na zona existía unha vella mina de auga pero segundo os planos estaba en terreos privados, Pero en Compostela, as veces, nada é o que parece e a mina estaba tamén en chan público… nova reforma de proxecto e novos retrasos.
Son exemplos do que sucede nunha cidade que ten máis de mil anos. É certo que o atopado en García Lorca ou en Concheiros non son restos arqueolóxicos pero da unha idea de como Compostela foi sumando capa tras capa e como levantes moito a alfombra a saber o que atopas.
Deberíamos como veciños a comezar a asumir que calquera obra pode retrasarse, que non hai nada seguro, pero que se queremos mellorar o lugar onde vivimos ese é o único xeito. Os políticos, todos, teñen tamén que comezar a pensar que si aspiran a gobernar non poden criticar algo que mañá lles pode pasar a eles.
Os informes e os trámites os fan funcionarios que xa estaban e seguirán estando, un novo equipo de goberno non ten porque garantir maior celeridade en casos como este. O caso e non parar, avanzar na mellora da cidade aínda que o tempo que nos leve nunca saibamos de todo canto vai ser.
