Compostela pensa nun Ensanche máis peonil, con máis árbores e máis altos, e no que convivan coches, transporte e bicicletas nun tráfico calmado. Esta idea concrétase no ante proxecto para a rúa de Santiago de Chile e a Praza de Vigo presentado onte no concello.
Un proxecto piloto que se someterá a opinión da veciñanza afectada pero que debería servir, tras as aportacións da poboación, para a reforma de Santiago de Chile e a Praza de Vigo como primeiros pasos no Ensanche.
De Praza a parque
A reforma que se propón para a praza de Vigo é particularmente novidosa xa que se converte, na práctica, nun pequeno parque interior. O proxecto elimina o acceso desde Rosalía de Castro e a única entrada desde Santiago de Chile só permite xirar cara a Avenida de Vilagarcía ou bordear o espazo cara a Rúa Nova de Abaixo.
Na infografía descóbrese un parque cheo de bancos, herba e árbores, baixo o que se mantén o actual aparcamento, que será municipal dentro de pouco. Unha reforma que inevitablemente reduce o tráfico e da prioridade aos peóns e ao espazo humanizado.
A chegada a este pequeno parque interior no Ensanche farase por unha rúa Santiago de Chile que mellora ideas como as realizadas no seu día en Alfredo Brañas ou República do Salvador. Un carril central con pouco máis de tres metros cunhas limitacións de velocidade que permitan a cohabitación de coches con transporte e bicicletas.
Aos lados dúas seccións de pouco máis de dous metros nas que se poden instalar distintos elementos. Unha solución arquitectónica modular que dispón de, como si dunha habitación xuvenil se tratara, zonas de bancos, de terrazas, de aparcamentos ou de contedores de tal xeito que dependendo do lugar da rúa se poidan colocar uns ou outros.
Tras estas seccións adaptables ao entorno estarían as beirarrúas. O resultado un Ensanche con rúas con árbores máis afastados das vivendas pero máis altos, con distintos espazos para o lecer e o uso práctico, e un carril no que a mobilidade sexa algo calmado.
Este tipo de modelos bebe de experiencias como as de Barcelona na que se delimitaron zonas que eran bordeadas polo tráfico mentres no interior se conseguían espazos pensados para a cidadanía. Un exemplo máis próximo sería Pontevedra, premiada internacionalmente,
Pese as reticencias que pode xerar, especialmente nos usuarios de vehículos, a experiencia en vilas de distintos tipos demostra que as limitacións aos coches (por velocidade ou por accesos) acaba por diminuír o número deles que acceden ás zonas e ao pouco tempo as reformas están integradas.
Os espazos habilitados xa nas confluencias de Xeneral Pardiñas con Montero Ríos e República do Salvador son bos exemplos da adaptabilidade tanto de peóns como de vehículos. En calquera caso o Ensanche terá que esperar ás conversas coa veciñanza, á licitación do proxecto e a posterior licitación das obras pero cando menos hai un plan.
