Falamos con 4 emigrantes da bisbarra para coñecer como viven nos seus países de residencia a crise do Coronavirus e como sucederon as cousas nos últimos días
Goyo Jiménez, nun dos seus monólogos, facía brincadeiras con esa costume tan nosa de criticar todo o que se fai no país ata que saes ao estranxeiro e comezas a dicir que como en España nada. Escoitando a estes veciños na diáspora un decátase de que co Coronavirus pasa algo parecido.
Suevia Rojo é de Ames leva catro anos estudando danza moderna en Porto. A situación no país veciño non é tan mala pero, no canto de adiantarse vendo o que sucede en outros países, polo momento van con calma.
Pablo Martínez é de Compostela e traballa en Niza, en Francia pero a media hora da fronteira italiana. Macrón decretou aínda onte a corentena e iso que desde o martes de Entroido xa tiñan razóns para tomar a crise en serio.
O terceiro emigrante leva 46 anos no Reino Unido. Oswaldo Pardo é de Padrón e viviu moitas crisis xa na Gran Bretaña pero recoñece que nada como isto. Si en Francia acaban de reaccionar alí aínda o están pensando.
Deixamos para o final ao amigo Luís Bello. Xornalista de Noia que leva anos vivindo nos Estados Unidos. Gañador dun premio Emmy fálanos non só de esta crise, tamén do distinto que é aquel país e os moitos aplausos que temos que dar desde os balcóns ao sistema do que gozamos.
Sempre hai un marxe de mellora en todo o que se fai. Escoitando aos nosos emigrantes da a sensación de que, en canto a medidas sanitarias, imos ao mesmo tempo que Europa e en moitos casos por diante.
Outros países comezaron por tomar medidas económicas, o mellor iso é o que define as prioridades de cada un.
