Bisbarra, 22 de setembro do 2022 – Na madruga de este venres, as 3:40 horas, comezará o outono e durará ata o vindeiro 21 de decembro.
O director do Observatorio Astronómico Ramón María Aller, José Ángel Docobo, explica que no outono “estamos en datas nas que teoricamente a noite e o día teñen a mesma duración, de aí a orixe da palabra equinoccio coa que se coñecen estas épocas do ano”.
Entre os fenómenos astronómicos máis salientables deste outono o responsable do Observatorio destaca a choiva de estrelas Xemínidas, unha das máis importantes do ano. Terá o seu máximo o 14 de decembro, agardándose poder observar ata 150 meteoros/hora na noite dese día. Outras choivas de estrelas, como as Dracónidas e Oriónidas de outubro ou as Leónidas de novembro presentarán moita menor intensidade.
Meteoroloxía
As choivas da primeira quincena de setembro corrixiron en parte o déficit hídrico dos meses anteriores, afirma o profesor Docobo. No cómputo total do verán rexistráronse sobre Santiago un total de 196,2 litros/m2, “que logo da forte seca sufrida converteuse globalmente nun verano bastante normal dende o punto de vista pluviométrico, pero con choivas concentradas ao final da estación”.
Segundo o investigador, “houbo veráns moito mais secos no presente século, como o de 2016 (con 72,4 l/m2), e sobre todo o de 2010 con só 54,8 l/m2”. Tampouco o bimestre xullo-agosto bateu récords de seca. Os 23,2 l/m2 correspondentes a estes meses de 2022 foron superiores aos 13,8 l/m2 do mesmo período de 2016. Este período de meses fora especialmente seco nos anos 1981 (6,7 l/m2) e 1969 (3,1 l/m2).
Aínda así, dende o Observatorio universitario destacan as cifras que dan conta da seca experimentada a estas alturas do ano, con tan só 670 litros/m2 de precipitacións rexistrados na capital de Galicia a falta de pouco máis de tres meses para rematar o ano, cando media anual é de 1.800 l/m2 e no ano máis seco (2007) rexistráranse 1.200 l/m2.
Polo que atinxe ás temperaturas, o verán que remata deixa 19 días con máximas superiores aos trinta graos na comarca compostelá, destacando a calor abafante dos días 12 (39°2) e 14 (39°4) de xullo. Tamén as mínimas, sen bater récord, foron especialmente severas neses mesmos días ao non baixar dos 23°.
Como explica o profesor Docobo, a media das temperaturas máximas de xullo con 28°7 “é unha marca histórica, estando moi preto tamén a de agosto con 27°5”. Porén a temperatura máxima absoluta segue a ser a de 20 de xullo de 1990 con 40°3, seguida dos 39°7 do 12 de agosto de 2003.
