Os alcaldes son os que enlazan á veciñanza co estado, co sistema. O peor alcalde que podamos imaxinar, nun caso como o que vivimos onte, vese obrigado a actuar.
En xeral o viviron cunha certa calma, unha vez asumido que non se resolvería rápido e que o principal era axudar no que se puidera.
O alcalde de Vedra, Carlos Martínez Carrillo, librouse de quedar illado nun tren xa que tiña que viaxar ata Madrid; cando xa estaba na estación o ten cancelouse e volveu para o concello.
En Val do Dubra Diego Luís Díaz recoñece que ao principio foi un pouco caótico pero que pouco a pouco foise organizando todo. No momento de escribir isto, as nove e media da mañá do martes 29, aínda partes do concello seguían sen subministro.
Lucía Calvo, alcaldesa de Teo, destaca a calma aínda que dúas gasolineiras tiveron colas ata o punto de que unha delas acabou o combustible. Tiveron tamén un par de incidencias nos servizos de auga pero foron resoltos sen problemas.
Como conta Manuel Ángel Leís, alcalde de Negreira, a prioridade en moitos dos concellos foron os centros de saúde e mesmo algunha farmacia, preservar as medicinas era o obxectivo. Polo demais a atencións aos maiores foi outra das preocupacións dos alcaldes.
En Arzúa o apagón tardou 23 horas en resolverse. Por outra banda unha parte do concello quedou sen auga xa que dependen dunha potabilizadora que ao non ter subministro non podía funcionar, algo que se resolveu cun grupo electróxeno. Xoán Xesús Carril é o alcalde.
Alberto Romar é o alcalde de Santa Comba. Agradece o traballo da policía local e da protección civil que foron ademais acompañados por distintos técnicos que se acercaron a colaborar. Algunhas ganderías solicitaban grupos electróxenos pero era imposible xa que eran necesarios para o centro de saúde. El mesmo o conta.
Seguiremos incorporando testemuñas que quedarán para o arquivo do que, esperemos, sexa un día único do que aprender.
